kucukken annem/babam beni uzdugunde yemek yemeyi birakirdim, boyle yememeye devam edersem birkac haftaya elden ayaktan dusecek zayifliga erisecegimi hesap ederdim.
daha az kucukken r. bizi uzen butun her seye (bir nevi otorite sahiplerine) karsi tepki olarak cok kitap okuyup delirmeyi onermisti. neticede hayat berbatti.
15 yasima geldigimde, cok sevdigim biri beni sahiden uzdugunde, ona sigaraya baslayacagimi soylemistim -guya laf arasinda. cevap olarak cocuklugunda anne babasina kizip, onlari uzmek/cezalandirmak icin tasa oturdugundan bahsetmisti. maksadimi anlamis, biraz cin biraz da buyuktu.
simdi daha -epey- buyugum, biraz evvel beni uzen birinin hastanede can cekistigimi ogrenmesi halinde yuzunde olusacak ifadeyi, vicdanindaki kivranmayi, o feci rahatsizligi hayal ederken yakaladim kendimi.
bir insan kendisine verdigi uzuntuye karsilik sevdigini uzmek istiyorsa bir an icin, bu onu aslinda sevmedigi anlamina gelmez. uzuntu insani illa ki oldurmez. fakat bazi insanlari daha cok oleyazdirabilir. uzuntuden oleyazanlar bakanini bu carpik duzen ve tedbirsizligi icin buradan istifaya davet ediyorum.
..
mevzuyla alakali olarak hatirima bir de bir turlu turkce karsilik bulamadigim "gender" mefhumu dusuyor. kadinlar kirilgandirlar. kadinlar fiziksel ve entelektuel bakimdan zayiftirlar. kadinlar hisli yaratiklardirlar, duygusal baslayip aptalca bitirirler. ve saire. gender adaletsizligi benim uzerimden de kendini gosteriyor elbette. benim uzerimden birinin/bir seyin kendini gostermesi benim bir uzerimin varligini dolayisiyle benim varligimi gozler onune seriyor. polyanna isem, ki olabilirim fiziksel olarak, bunu neseyle karsilayabilirim. yok rasyonelsem burada vakit oldurmenin ne alemi var. "gender" ile mevzunun alakasini aciklamadigimin (proof'u derive etmedigimin) farkinda degil degilim.
olur bazan oyle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder