sol kolumdaki agri uyutmayacak siddet esigine ulasti. yarin bir doktora gorunsek, yada en yapabilecegimden revire ugrasak iyi olacak.
uyuyamamak, sayin dinleyen, tahammul sinirlari dahilinde sayilabilecek bir sey degildir, hele hele magdurun gozunun onunden requiem for a dream'deki kolundan dertli eroinman gitmiyorsa, oyleyken kol agrisina bir de mide bulantisi ve kusma istegi eklenir, uyku tum zamanlarin en iyi kurtaricisi iken inadina gelmiyorsa, ucundan kiyisindan bile kendini gostermiyorsa, iste o vakit bence israfil suru uflesin artik, uflesin yani basbaya.
o degil de, nasil tasimakta zorlaniyordu kolunu harry ya, o sahneleri bilmesem boyle mi tasirdim ben gene kolumu, yoksa holden hakli mi.
suphesiz holden genelde hakli. suphesiz israfil'in de daha vakti var. suphesiz ben de fazla narinim.
ve suphesiz s. su gecenin yarisinda fatihten te buraya (tuhaf ki bana) gelmek uzre yola cikmakta dunyanin en buyuk insanligini yapmakta. pratik olarak icinde pek cok yanlislar barindiran bir eylem olsa da.
Pazartesi, Temmuz 17, 2006
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder